Synaj

Artykuły - Synaj (22)

Filmy - Synaj (2)

  • Zginęła po torturach. Dziś jej odcięta dłoń czyni cuda

    U stóp góry Synaj, na terytorium Egiptu, znajduje się najstarszy z istniejących klasztorów chrześcijańskich. Jego patronką jest święta Katarzyna z Aleksandrii. Ta jedna z najsłynniejszych chrześcijańskich męczennic żyła w IV w. Jako nastoletnia dziewczyna przyjęła chrześcijaństwo i złożyła śluby czystości. Były to jednak czasy okrutnych prześladowań wyznawców Chrystusa. Rzymski cesarz Maksencjusz próbował skłonić Katarzynę do odstąpienia od wyznawanej wiary, ona jednak pozostała nieugięta wobec próśb, gróźb i strasznych tortur. Życie Katarzyny obrosło licznymi legendami. Ponoć cesarz, zachwycony jej mądrością i urodą, chciał ją poślubić - Katarzyna odrzuciła jednak jego zaloty. Wyszła również zwycięsko z debaty z pogańskimi filozofami. Wówczas została poddana torturom, po których miała zginąć łamana kołem. Narzędzie śmierci miał jednak połamać zesłany z nieba anioł. Ostatecznie Katarzyna została ścięta. Dziś pielgrzymi przybywający na Synaj oddają cześć relikwiarzowi, w którym – według tradycji – znajduje się zmumifikowana dłoń świętej. Proszą tym samym o błogosławieństwo i cudowną interwencję świętej Katarzyny w ich życiu.
  • Uciekają z miast, by żyć jak w średniowieczu!

    Beduini to koczownicze plemiona krajów arabskich, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Przez wieki odbywali długie wędrówki ze swoimi stadami, żyjąc w rytmie przyrody i żywiąc się płodami ziemi. Współcześnie wielu Beduinów prowadzi półkoczowniczy tryb życia. Zimą mieszkają w miastach, ale z niecierpliwością czekają na nastanie wiosny, by mogli wyruszyć na pustynię, która - zroszona ciepłym deszczem - zakwita tysiącami rzadko spotykanych kwiatów. Beduini z Półwyspu Synaj wyruszyli właśnie ze swoimi stadami na pustynię. Na co dzień pracują w Egipcie, znajdując zatrudnienie w sektorze turystycznym - ale nie są szczęśliwi. Pod piramidy przybywa coraz mniej zwiedzających. Nic dziwnego, że Beduini z niecierpliwością czekali na koniec pustynnej suszy. Teraz, wolni od trosk materialnych, mogą wrócić do życia takiego, jakie wiedli ich przodkowie - do wypiekania chleba w palenisku i wyrabiania pysznych serów z koziego mleka, do obserwowania gwiazd i nie kończącej się wędrówki.